Kemençe Eğitimi

Kemençe, rebap, keman türü yaylı çalgılarla akraba olduğu sanılan, bir yay yardımıyla çalınan üç telli geleneksel halk çalgısının adı olup, klasik kemençe ile karıştırılmasını önlemek amacıylaKaradeniz kemençesi olarak da adlandırılmaktadır.

Bilinen en eski yaylı enstruman olan rebap (Arapça rababah) Avrupa’ya, 9. yüzyılda Bizansüzerinden (lyra adıyla) ve MS 11. yüzyılda Müslüman Arapların kontrolü altında olduğu dönemdeİspanya üzerinden Rebec adıyla iki koldan yayılmış, Orta Çağ ve Erken Rönesans dönemi boyunca yoğun olarak kullanılmıştır.[1] Çok sayıda farklı teoriye karşın Karadeniz kemençesinin Rumlar tarafından Kapadokya kemanesi olarak da adlandırılan Kabak kemaneden form olarak ne zaman farklılaştığı kesin olarak bilinmemektedir.

Araştırmacı Yazar Mehmet Bilgin'in Doğu Karadeniz Etnik Tarihi Üzerine adlı yazdığı kitapta, Karadeniz kemençesinin KıpçakTürkleri'ne ait bir çalgı olduğunu, Gagavuz Türkleri 'nin de bu çalgıya kumança ve oyununun adına da Horon dediklerini yazmıştır

Tulum Eğitimi

Sipsi ve parmak tutuş tekniklerinin başlangıç aşamasında öğretildiği kurs kapsamında öncelikli olarak enstrümanın tanıtılması sürecine dahil olacaksınız.

Titremeler, melodik eser çalım teknikleri, hava akışını sağlayabilme çalışmaları, enstrümanın nasıl üfleneceği, ritimler, parmakların enstrüman üzerinde pratik yapabilmesine yönelik çalışmalar, hava dengeleme alıştırmaları, horonlara geçiş çalışmaları gibi eğitim süreçlerine dahil olacağınız kursta belirli yörelere ait parçaları seslendirebilme ayrıcalığına da sahip olacaksınız.

Kurs size, enstrüman hakkında teorik ve uygulamalı çalışmalar sunmakla birlikte kendinizi geliştirebileceğiniz alıştırmalar da yaratmaktadır.

Özellikle evlerinizde çalışabileceğiniz programlarla tulumu profesyonel anlamda icra edebilecek düzeye ulaşabileceğiniz gibi nefesinizi parçalara uygun şekilde ayarlama süreciniz belirli alıştırmalar dahilinde gerçekleşecektir.

Tulum nasıl bir enstrümandır?
Tek oktav özelliği bulunan komalı enstrüman, nefes gerektiren bir çalgı olarak bilinmektedir. Pes sesleri kontrol altına alabilen tulum genellikle Karadeniz Bölgesi’nde yaygın olarak tercih edilmektedir. Parmakların ve nefesin bir bütün halinde çalışmasını gerektiren tulum, sipsi yardımıyla çalınmaktadır.

Dudula, gövde ve navdan oluşan enstrüman, ağırlıklı olarak keçi derisinden elde edilmektedir. Dudula, tulumun şişmesi için kullanılmaktadır. B – si” “A -la” “G –sol olarak akort edildiği bilinen enstrüman günümüzde yörelerine göre farklı desenler içerebilmektedir.

Gövde kısmında gliserin veya yağ kullanılması, enstrümanın çatlamasını veya kurumasını engellemektedir. Nav kısmı şimşir ağacından yapılan tulumlarda sesler temiz ve güçlü çıkmaktadır. Gövde kısmında deri kullanımı esnasında keçinin 1 yaşından küçük olmamasına özen gösterilmektedir.

Tulum öğrenmek için ne kadar süre kursa gitmeliyim?
Enstrümanı öğrenebilmek için geçerli olan süre zarfı 1 ay ile 3 ay arasında değişmektedir. Bu değişim, kişisel gayret ve çalışma disiplininizle doğru orantılı olmakla birlikte eğitmenlerinizin verdiği sizin için hazırladığı birebir çalışma programlarını ne kadar uyguladığınızla da ilintilidir.

Enstrümanı öğrenmek kısa bir zaman dilimini kapsasa da iyi tulum çalabilmek için uzun süre çalışmalı ve alanında uzman eğitmenlerden yardım almalısınız.

Tulum kursu kaç saat sürer?
Ortalama ders süresi haftada 2 saattir. Bu süre kurs yerinin hazırladığı eğitim programına ve kurs günlerine (hafta içi / hafta sonu) bağlı olarak değişiklik gösterir.

Tulum çalmak zor mudur?
Tulum, nefes egzersizlerine ve parmak alıştırmalarına dayalı bir enstrüman olması nedeniyle çalma sürecinde çeşitli zorluklar barındırabilmektedir.

Kursların amacı, bu zorlukları aşarak enstrüman hakimiyetinizi güçlendirmek ve sizi horon parçalarını icra edebilmek düzeye ulaştırmaktadır. Bu nedenle tulumun zorluklarını aşabilmek için düzenli olarak çalışmalı ve enstrümanın tüm tekniklerini uygulayacak yeterliliğe sahip olmalısınız.

Tulum kursuna kimler katılabilir?
Tulum kursuna katılmak için belirlenen herhangi bir kriter bulunmamaktadır. Küçük yaştaki çocukların çalabileceği bir estrüman olmayan tulum, bu enstrümana hevesli olan, kendini geliştirmek isteyen ve öğrenim sürecine dahil olmayı hedefleyen herkese kurs olanakları sunmaktadır.

Tulum seçiminde bu alanda profesyonelleşme başarısı göstermiş eğitmenlerden yardım alabilirsiniz.

Zurna Eğitimi

Zurna, Türkiye'nin birçok yerinde kullanılan, tahta, metal ve kamış kullanarak yapılan, yüksek sesli, bu yüzden büyük davul ile birlikte çalınan, yine bu yüzden açık havada kullanıma uygun, nefesli saz çeşididir.

Güneydoğu Anadolu Bölgesinin folklorunda genellikle (Mardin'de Gaziantep, Diyarbakır ve Şanlıurfa'nın iç bölgelerinde) ancak mutlaka bas davul eşliğinde kullanılan, ahşap, yedi delikli nefesli bir sazdır.

Mehter takımları ve bunun modern şekli bando mızıka takımlarının eskiden hükümdarların hükümdarlık işareti olarak fermanlarını zurna eşliğinde okutmalarından geliştiği tahmin edilmektedir.

Bağlama Eğitimi

Bu Eğitim programda; bağlama enstrümanını, bağlama düzeninde, temel düzeyde, genel müzik teori ve tekniklerine uygun olarak çalabilme bilgi ve becerisi kazandırılması hedeflenmiştir.

Konu Başlıkları: Müziğin temel öğeleri, bağlama düzeninde hüseyni (kerem) dizisi, bağlama düzeninde 2, 3, 5, 7, 8, 9 zamanlı ritim kalıpları, bağlama düzeninde rast ve sabâ (derbeder ve kalenderi dizisi), bağlama düzeninde kürdi ve hicaz (garip) dizisi, bağlama düzenine uygun halk müziği repertuarı.

İstihdam Alanları: Bu programda eğitim alanlar müzik alanında kendilerini geliştirmelerinin yanı sıra, müzik sektöründe yeterlilikleri oranında çalışma imkânı bulabilirler..

Türklerin en yaygın sazı olan bağlamanın kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte kaynağının Orta Asya olduğu söylenir. Bağlama Türk Halk müziği tezeneli sazlar ailesinin bir üyesidir. Saz müzik aletlerinin genel bir adıdır. Örneğin, yaylı sazlar denildiğinde; keman, viyola vb. aletler, vurmalı sazlar denildiğinde; davul, bendir vb. aletler anlatılmak istenir.

Türkiye’de yörelere göre değişik isimlerle adlandırılsa da son yıllarda kullanılan en yaygı ismi bağlamadır.

Uluslararası çalgı sınıflandırmasında bağlama “uzun lutlar” sınıfına girer. İngilizcedeki “luth” sözü, Arapça “el-ud”dan gelir.  Bu sözün Endülüs külrürü ile Avrupa müzik terminolojisine geçtiği söylenebilir.

Bağlama benzeri çalgıların  Anadolu’da görülen ilk örnekleri, M.Ö. 1680-1375 tarihlerinde Hitit dönemidir.  G. Antep’te bulunan kabartma taşlarda benzer çalgı resimlerine rastlanmıştır. Bizans döneminde bulunan mozaiklerde de bağlama benzeri çalgılara rastlanması, Anadolu’da Türklerden önce bu tip çalgıların kullanıldığı izlenimi verir. Kırgız Türklerinin yerleşim alanı Hakas bölgesinde bağlama benzeri örnekler bulunmuştur. Bu örnekler iki tellidir ve perdeleri yoktur. Günümüzde hala kullanılan iki telli (dutar) Asyada yaygındır. Asyada tel sayısı ikiden fazla olanlara tanbura ya da dombra denir. Gürcüler ise böyle sazlara pandura
Adını vermişlerdir.

Uzun saplı, tezeneli, “lut “ gibi sazların Balkanlardan, Gürcistan’a, Azerbaycan’a, Ermenistan’a ve Asyaya kadar geniş bir coğrafyada kullanıldığı görülür. Müzikolojik olarak bu yaygınlığın kaynağında Selçuklu ve sonrasında OsmanlıTürkleri’nin Asya müzik kültürlerini yaşadıkları bölgelere getirdikleri söylenebilir. Dede Korkut Hikayeleri’nde ve Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nde bağlamanın atası olduğu düşünülen kopuz adı geçmektedir.

Bağlama adının, nereden geldiği ve nasıl hafızalara yerleştiği araştırıldığında kesin olarak bilinmemekle beraber, birçok fikirlerin ileriye sürülmüştür.  Bunlar arasında da akla en yakın olan ise, sapına bağlanan perdelerden Bağlama denmiş olabileceği düşüncesi ağırlık kazanmaktadır. Kopuzun önceleri sapında perde olmayışı, daha sonra perde bağlanması bu savı destekler niteliktedir.  Kopuz olarak bilindiği devirlerde, gerekse bağlama olarak çalındığı dönemlerde, kutsal bir alet gibi sevgi ve saygı görmüştür. Öpüp başa konulmuş, ondan sonra çalınmış evlerin en güzel köşelerine asılmış, çalanlara da büyük saygı duyulmuştur.

Kaynak : İsmek

Gitar Eğitimi

 

Batı müziğinde klasik gitarı temel düzeyde, genel müzik teori ve tekniklerine uygun olarak çalabilme bilgi ve becerisinin kazandırıldığı programdır
Konu Başlıkları: Müziğin temel öğeleri, gitar çalmada oturuş ve tutuş tekniği, klasik gitarda I. pozisyon ve ses çalışmaları, klasik gitarda iki partili teknikler, klasik gitarda do majör ve la minör diziler, klasik gitarda sol majör ve mi minör diziler, klasik gitarda fa majör ve re minör diziler, klasik gitarda re majör ve si minör diziler.
İstihdam Alanları: Bu programda eğitim alanlar müzik alanında kendilerini geliştirmelerinin yanı sıra, müzik sektöründe yeterlilikleri oranında çalışma imkânı bulabilirler.

Örnek Şarkı HATIRLA SEVGİLİ:
https://www.youtube.com/watch?v=L45lzwDAnlY
https://www.youtube.com/watch?v=ksWqZa62WNY
https://www.youtube.com/watch?v=VHYI2k6gSeo

 

Kaynak :İsmek

 

Keman Eğitimi

Batı müziğinde, kemanı temel düzeyde genel müzik teori ve tekniklerine uygun olarak çalabilmesinin hedeflendiği bir eğitim programıdır.

Konu Başlıkları: Müziğin temel öğeleri, keman çalmada duruş ve tutuş, keman çalmada birinci konum ve temel yay teknikleri, sol majör ve mi minör diziler, re majör ve si minör diziler, la majör ve fa diyez minör diziler, fa majör ve re minör  diziler, do majör ve la minör diziler..

İstihdam Alanları: Bu programda eğitim alanlar müzik alanında kendilerini geliştirmelerinin yanı sıra, müzik sektöründe yeterlilikleri oranında çalışma imkânı bulabilirler..

İnsan sesine en yakın enstrümanlardan biri olan keman, yaylı çalgılar ailesinin en nadide üyelerinden biridir. Keman'ın bir gövdesi ve buna bağlı bir sapı mevcuttur. Çene ile omuz arasında tutulan kemanın yaklaşık 35 cm’lik gövdesinde yer alan girintili alan, yayın hareketlerini kolaylaştırması bakımından önemlidir. Sapın ucunda bulunan burgular yani kulaklara bağlı olan teller, köprü olarak nitelendirilen eşik bölümünden geçerek kuyruğa ulaşır.